SPOILED NEWS

‘Προσφυγόπουλα… Είναι άραγε “παιδιά ενός κατώτερου Θεού”;’

Της Μανταλένας Μαρίας Διαμαντή για το happy mamma Madalena

epa04932936 A migrant girl rests as she waits to enter a registration camp, after they crossed the border between Greece and Macedonia near the city of Gevgelija, The Former Yugoslav Republic of Macedonia, 16 September 2015. Thousands of migrants continue to arrive in Macedonia, on their way to Serbia and EU countries. Hungary on 15 September sealed the last gap in the barricade along its border with Serbia, closing the passage to thousands of refugees and migrants still waiting on the other side. EPA/GEORGI LICOVSKI

Πρόσφυγας. Κάθε άνθρωπος που εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του ή το κράτος του οποίου είναι πολίτης και να φύγει σε μια ξένη χώρα.

Προσφυγόπουλα. Μια λέξη που αν ζούσαμε σε μια ιδανική κοινωνία δε θα έπρεπε να υπάρχει. Δυστυχώς, όμως, κυνηγάει τις συνειδήσεις πολλών από εμάς των τελευταίο καιρό. Eίναι άραγε “παιδιά ενός κατώτερου Θεού”;

 

Καθημερινά, μας στοιχειώνουν εικόνες απροστάτευτων παιδιών που μπορεί να κατάφεραν να γλιτώσουν από τις πολεμικές συγκρούσεις, δε σταματούν όμως να δίνουν τη μάχη τους. Ανήλικα προσφυγόπουλα που παλεύουν με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα των προσφύγων, με το κρύο, την πείνα, τις αρρώστιες. Πολλά από αυτά, δε, είναι ασυνόδευτα- καθώς έχασαν τους γονείς και τους συγγενείς τους- και εκτός από τους δικούς τους, γυρεύουν ένα ανθρώπινο αύριο. Αθώες ψυχούλες που είναι μόνο άτυχα θύματα πολέμων, δίχως να έχουν ακόμα προλάβει να ζήσουν , να γευτούν, να σφάλλουν, ή να μάθουν. ‘Αψυχα κορμάκια, χωρίς όνομα και ταυτότητα, που θυσιάζονται στο βωμό των ολίγων επιφανειακών που στερούνται συνείδησης κι ανθρωπιάς.

 

Ανέκαθεν ήμουν ευαισθητοποιημένη με ότι αφορούσε τα παιδιά. Από τη στιγμή όμως που έγινα μητέρα, όλα μου φάνηκαν πιο ξεκάθαρα. Συνειδητοποίησα πως αυτά τα μικρά πλασματάκια είναι το μέλλον μας. Είναι η ελπίδα να υπάρξει ίσως κάποια ριζική αλλαγή στη χαοτική, σαθρή, χωρίς φραγμό κι έλεος κοινωνία που ζούμε. Τα παιδιά είναι η πηγή και η χαρά της ζωής. Σε αυτά πρέπει να διδάξουμε αξίες όπως αυτές της ηθικής, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της μεγαλοψυχίας, προκειμένου να διαμορφωθούν υγιείς πνευματικά άνθρωποι.

FullSizeRender

Με τους μικρούς πρόσφυγες, τί γίνεται όμως; Τί μέλλον έχουν αυτά τα παιδιά; Ποιά όνειρα μπορούν να κάνουν; Tί να πω στον ούτε τεσσάρων ετών γιο μου όταν βλέπει στην τηλεόραση- έστω και φευγαλέα – καραβάνια με εξαντλημένα παιδάκια της ηλικίας του; Τί να του εξηγήσω όταν με ρωτά “Γιατί μαμά είναι ξυπόλυτα αυτά τα παιδάκια ; Γιατί δε φοράνε μπουφάν ; Γιατί περπατάνε μες τη βροχή; Γιατί κοιμούνται στο δρόμο και όχι στο σπίτι τους ; Γιατί είναι μόνα τους και δεν τα κρατά από το χέρι η μαμά τους κι ο μπαμπάς τους;” Στους στίχους του ο Διονύσης Σαββόπουλος, λέει : Πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά… ‘Ετσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.” Κι αυτή είναι η αλήθεια. ‘Οσο και να μη θέλω να προβληματίσω το αγοράκι μου από όλη αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, όσο και να θέλω να του κρύψω αυτές τις συγκλονιστικές εικόνες, αυτό είναι μάταιο. Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε εμείς οι μεγάλοι.
Πολλές φορές, μάλιστα, έχουν τον τρόπο να μας αποστομώνουν με μία μόνο απλή φράση. Μια φράση, που προσδίδει όμως, όλη την ουσία. “Να τα φέρουμε σπίτι μας, να παίζουμε και να είναι καλά.” μου είπε ο μικρός μου με αποφασιστικότητα και απόλυτη σοβαρότητα.

Μακάρι τα λόγια του να γίνονταν πραγματικότητα και ο καθένας μας, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, να μπορούσε να είναι “δίπλα” στα προσφυγόπουλα.

 

Στο μυαλό μου έρχεται το ποίημα του σπουδαίου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, “Αν όλα τα παιδιά της γης”.

Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν μπορούσαν τα παιδιά μας να πάρουν τη σκυτάλη. “Αν όλα τα παιδιά της γης” έπιαναν “γερά τα χέρια τους”, ίσως τότε είχαμε ένα καλύτερο κι ελπιδοφόρο αύριο…

 

Αν όλα τα παιδιά της γης

Πιάναν γερά τα χέρια

Κορίτσια αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό

Ο κύκλος θα γινότανε

Πολύ πολύ μεγάλος

Κι ολόκληρη η Γη μας

Θ’αγκάλιαζε θαρρώ.

 

Αν όλα τα παιδιά της γης

Φωνάζαν τους μεγάλους

Κι αφήναν τα γραφεία τους

Και μπαίναν στο χορό

Ο κύκλος θα γινότανε

Ακόμα πιο μεγάλος 

Και δυο φορές η Γη μας

Θ’αγκάλιαζε θαρρώ.

 

Θα’ρχόνταν τότε τα πουλιά

Θα’ρχόνταν τα λουλούδια

Θα’ρχότανε κι η άνοιξη

Να μπει μες στο χορό

Κι ο κύκλος θα γινότανε

Ακόμα πιο μεγάλος

Και τρεις φορές τη Γη μας

Θ’αγκάλιαζε θαρρώ!”

 

Θέλεις να ψωνίσεις second hand; Έλα στο Style your life!

Style your life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: